İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog, hükümeti kurma görevini Yashar Partisi lideri Gadi Eisenkot'a verdi. Bir sonraki hükümetin ne zaman ve nasıl kurulacağı henüz belirsizliğini korurken, yeni yönetimi güvenlik alanında acil kararlar bekliyor.
Eisenkot'un koalisyonu oluşturabilmek için önünde yaklaşık bir buçuk aylık bir süre bulunuyor. Başbakanlık görevini üstlenmek adına elindeki bu fırsatı değerlendirmek isteyen Eisenkot'un, İsrail basınına göre siyasi olarak 'dokunulmaz' kabul edilen ancak 19 koltuk elde eden Arap partileriyle masayı oturmayı değerlendiriyor.
İsrail'de Başbakanlık koltuğuna tutunmaya devam eden Netanyahu ise, Eisenkot'un Arap partileri Ra'am ve Ortak Liste ile olacak olası görüşmelerini kullanarak koltuğunu koruyabilmek için planlar yapmaya başladı.
Siyasi taarruza hazırlanan Netanyahu, Arap partilerinin yanında İran'a karşı süregelen savaşı da başbakanlık makamını korumak için kullanmaya hazırlanıyor.
Hükümet kurma sürecindeki pürüzler, özellikle dindar partilerle yürütülen temaslarda öne çıkıyor.
İlk tahminlerin aksine Birleşik Tevrat Yahudiliği partisinin Eisenkot koalisyonına katılımı kesinlik taşımazken, dindar partiler ile Muhalefet Bloku arasında tanımlanmış bir siyasi ittifak zemini de bulunmuyor. Bu belirsizlik Binyamin Netanyahu çevresinde endişe oluştursa da Netanyahu için bir fırsat olarak da değerlendirildi.
Eisenkot ve ortaklarının, dindar partilerin başta askerlik yasası olmak üzere öne sürdüğü koşulları karşılamakta zorlanacağı öngörülüyor.
Dindar partilerle iş birliğine yönelik ilkesel itirazını kaldıran Yisrael Beiteinu lideri Avigdor Lieberman, bu başlıktaki tutumunu korudu.
Arap partilerinin ittifaka katılma olasılığı Muhalefet bloğunu zorlarken, Naftali Bennett'in olası bir düzenlemeye dair yaklaşımının da henüz tam olarak netleşmediği vurgulandı.
Bu durum, uzlaşma sağlansa dahi 61 sandalyeli istikrarlı bir çoğunluğun sağlanmasını zorlaştırıyor.
İsrail Savunma Bakanı Israel Katz, ülkenin mevcut güvenlik yaklaşımına ilişkin açıklamalarda bulundu.
Bakan Katz bir anma töreninde yaptığı konuşmada, "İsrail bugün, her zamankinden daha fazla, kaderine sahip çıkma, tedbirini önceden alma ve düşmanlarımıza karşı proaktif ve saldırgan bir politika ile hareket etme konusunda kararlıdır" ifadelerini kullandı.
Konuşmasında İran başlığına da değinen Katz, "İran karşısında görev henüz tamamlanmadı. İran, İsrail Devleti'ni gerçek bir tehlikeye atan diğer ciddi çabaların yanı sıra nükleer silaha ulaşma yönündeki girişimlerini yenilemeye çalışıyor. Bu tehditlerle uzlaşamayız. Her türlü senaryoya hazırlıklı olmak ve gereken her adımı atmak görevimizdir" dedi.
Katz'ın sözleri İsrail siyasetindeki endişelerin altını çizdi. Güvenlik kurumlarındaki temel endişe, ABD Kongresi'nin iki kanadının yemin törenine kadar kalan 50 günlük sürede İran'ın askeri harekat kararını etkisiz hale getirmesi ve İsrail'in birkaç ay içinde İran tehdidiyle tek başına karşı karşıya kalması ihtimali olarak öne çıkıyor.
Ordu, Eisenkot hükümetine 'İran'a karşı savaşma' sorumluluğunu yükledi.
Süreçteki tıkanıklıkların ortasında Netanyahu'nun birlik hükümeti seçeneğini düzenli olarak gündeme getirmesi dikkat çekti.
Bu adımın, Değişim Bloku içinde Arap partilerinin desteğine dayanacak bir hükümete karşı çıkan unsurları köşeye sıkıştırmamak ve onları Eisenkot'u dışarıda bırakacak bir uzlaşmaya zorlamamak amacıyla atıldığı belirtildi. Netanyahu, birlik hükümeti formülünü masada tutarak kararsız partilere Arap partilerinin dış desteği ile yeni bir seçim arasında tercih yapmak zorunda olmadıklarını vurgulayarak Arap partileriyle Eisenkot'u dışlayacak bir ittifak seçeneği sunuyor.
Değişim Bloku cephesinde ise yeni kabinenin göreve başlaması beklenmeden seçimle kazanılan parlamento çoğunluğunun Knesset komisyonları ve yasama süreçlerinde kullanılması tartışılıyor.
Bu yolun, mevcut hükümetin hareket kabiliyetini sınırlamak ve dindar partiler üzerinde müzakere baskısı oluşturmak için kullanılabileceği değerlendirildi.
Öte yandan Değişim Bloku içinde bakanlıklar ve genişletilmiş başbakanlık rotasyonu gibi başlıkları içeren bir güç paylaşımı mücadelesinin yaşandığı, Lieberman ve diğer ortakların sert tutumlarının zaman daraldıkça Eisenkot'tan daha fazla taviz koparmaya dönük bir pazarlık taktiği olabileceği değerlendirildi.
