Libya'da petrol aramaları sırasında tesadüfen ulaşılan Buzul Çağı'na ait dev tatlı su rezervi, çölün altına döşenen 4 bin kilometrelik boru hatlarıyla doğrudan Akdeniz kıyısındaki metropollere bağlandı. Yüzeydeki su kaybı riskini sıfıra indiren bu kapalı sistem, ülkenin en kalabalık yerleşim yerlerinin içme ve tarım suyu krizini tek hamlede çözdü.
BUHARLAŞMAYI ÖNLEYEN MÜHENDİSLİK PLANI NASIL İŞLEDİ?
Sahra Çölü'nün altındaki Nubian Kumtaşı Akiferi'nde bulunan devasa rezervin yüzeye çıkarılıp açık kanallarla iletilmesi, çöl sıcağının suyu anında buharlaştıracak olması nedeniyle devre dışı bırakıldı. Mühendisler, kayıpsız iletim sağlamak için her biri 4 metre çapında olan yüz binlerce ön gerilmeli beton boruyu doğrudan kum tabakasının altına gömdü.
İçinden bir kamyonun rahatlıkla geçebileceği genişlikteki borulardan oluşan 4 bin kilometrelik kapalı hat, günde 6,5 milyon metreküp tatlı suyu çölün yüzlerce metre altından sahil şeridine pompalamaya başladı. Kurulan bu yapay akış, kurak kıyı kentlerine kesintisiz ve temiz su akışı sağladı.
UZAYDAN GÖRÜLEBİLEN TARİHİN EN BÜYÜK YER ALTI ŞEBEKESİ
"Büyük İnsan Yapımı Nehir" adıyla kayıtlara geçen hat, Sahra Çölü'nü baştan başa katederek dünyanın en geniş çaplı kapalı su iletim ağı haline geldi. Çöl zeminine kazınan devasa iletim koridorlarının bıraktığı izler, projenin büyüklüğü nedeniyle uzaydan çekilen uydu görüntülerine dahi yansıdı.
